Στην διαδικασία θρυμματισμού μεταλλεύματος, η αποτελεσματική λειτουργία των μηχανών θρυμματισμού πέτρας βασίζεται στον ακριβή έλεγχο της υγρασίας του υλικού, της περιεκτικότητας σε πηλό και της συσσωρευτικότητας.

Η υγρασία του υλικού και η περιεκτικότητα σε πηλό αποτελούν τα "κρυμμένα κατώτατα όρια" για τις εργασίες θρυμματισμού πέτρας: εάν η περιεκτικότητα σε υγρασία υπερβαίνει το 10% ή υπάρχει υπερβολική περιεκτικότητα σε πηλό,μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε απόφραξη του εξοπλισμούΓια υλικά υψηλής υγρασίας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί θρυμματισμός με θερμό αέρα (όπως φωσφορικά πετρώματα που σφουγγαρίζονται με αέρα).Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η υγρή συντριβή, προσθέτοντας νερό για να μετατραπεί το υλικό σε λιπάσμα, κατάλληλο για μεταγενέστερες υγρές διεργασίες.

Η αβραστικότητα του υλικού καθορίζει το "όριο διάρκειας ζωής" της μηχανής λιθόθραυσης· αυτό αναφέρεται στο βαθμό φθοράς σε συστατικά όπως οι πλάκες του σαγόνι και τα σφυριά,και συσχετίζεται έντονα με την περιεκτικότητα σε SiO2: όσο υψηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε SiO2, τόσο μεγαλύτερη είναι η αβραστικότητα.μια περιστρεφόμενη πέτρα συντρίμμια μηχανή είναι πιο κατάλληλη.

Με τον έλεγχο της υγρασίας, τη συμμόρφωση της διαδικασίας θρυμματισμού και την επιλογή του κατάλληλου μοντέλου με βάση την αβραστικότητα, η μηχανή θρυμματισμού πέτρας μπορεί να "υπηρετηθεί" σταθερά στην βιομηχανική παραγωγή.